روان درمانی ممکن است به آرام کردن سیستم اعصاب مرکزی کمک کند. آزمایشات نشان می دهند که تعدادی از مواد شیمیایی مرتبط با استرس در بدن، مانند کورتیزول، بعد از انواع روان درمانی ها کاهش می یابند. اگر این مواد کاهش یابند، آن گاه حملات هول نیز کاهش خواهند یافت. روان درمانی شخص را قادر می کند تا با مشکلاتش کنار آید، احساسات خود را درک کند و رفتارهای خود را تجزیه و تحلیل کند. همهی موارد فوق باعث کاهش حملات هول می شوند. اکثر بیماران مبتلا به اختلال هول که برای اولین بار تحت رواندرمانی قرار می گیرند از مشکلات خود آگاهی ندارند. از اینکه در روان درمانی می فهمند با رئیس خود مشکل دارند و از او عصبانی هستند، از مرگ پدر خود ناراحت می باشند یا نگران آینده هستند، کاملاً متعجب می شوند. روان در مانی به ان ها اجازه می دهد تا از موارد فوق آگاه شوند، چیزی که در اجتماع ما غیر طبیعی است.یعنی ما تشویق می شویم هرچه بیشتر احساسات خود را سرکوب کنیم و به کار خود بپردازیم. این سرکوب احساسات است که اشخاص را نامتعادل و حملات هول را شروع می کند. هم چنین روان درمانی به بیماران کمک می کند تا رفتارهای مخرب خود را تشخیص دهند.
زنان دوبرابر مردان به اختلال هول بدون گذر هراسی و ۳ بربر آن ها به اختلال هول با گذر هراسی مبتلا می شوند. علت این اختلاف شناخته شده نیست. شاید به دلیل تفاوت هورمونی باشد
در حقیقت، سن عامل تاثیر گذاری است. معمولاً اختلال هول در اواخر نوجوانی تا اواسط دهد ۳۰ عمر اتفاق می افتد. حملات هول در افراد مسن تر ممکن است علل دیگری مانند پرکاری تیروئید یا کاهش قند خون داشته باشد.

نکات کلیدی در مورد کنترل حمله پانیک