باستان شناسان و موزه ها با استفاده از تکنیک هایی مانند اسکن سه بعدی و فتوگرامتری ، می توانند از فناوری چاپ سه بعدی به روش های منحصر به فرد خود استفاده کنند.
از اسکن سه بعدی می توان برای ایجاد مدل های سه بعدی با کیفیت از مصنوعات موجود استفاده کرد که قابل چاپ توسط چاپگر های سه بعدی باشند. این ماکت های تاریخی را می توان به مجموعه موزه ها اضافه کرد ، و به مردم دسترسی کامل به یادگاری های باستانی را داد زیرا در غیر این صورت نمایش غیرممکن خواهد بود.
اگر هر اثر هنری باستانی موجود آسیب دیده یا شکسته شود ، از یک پرینتر سه بعدی به راحتی می توانید برای ترمیم مصنوع آسیب دیده استفاده کنید. حتی اگر یک اثر هنری یک قطعه کوچک را از دست بدهد ، آن قسمت را می توان یکپارچه بازسازی و جایگزین کرد. با استفاده از اسکن سه بعدی ، طراحی و چاپ ، هنری که قبلاً نابود شده بود می تواند به شکل اصلی خود بازگردد.
چاپ سه بعدی فقط به چاپ اشیاء کوچکتر محدود نمی شود. می توان از آن برای بازآفرینی کل سایت باستان شناسی استفاده کرد. با اسکن کل ساختارها یک به یک ، این سایت ها می توانند به عنوان یک مدل دیجیتال CAD بازآفرینی شوند. از آنجا ، مدل CAD سپس می تواند به یک چاپ فیزیکی تبدیل شود. این امر به محققان فرصت می دهد تا این سایت ها را از نزدیک ببینند ، حتی اگر سایت های اصلی در آن طرف جهان واقع شده باشند.
چاپ سه بعدی به محققان کمک کرده است تحقیقات خود را انجام دهند بدون اینکه واقعاً دست به کار شده و مزاحم آثار باستانی شوند و از این طریق میراث گذشتگان ما را حفظ کنند. با پیشرفت فناوری ، توانایی ما در حفظ تاریخ حتی با کارآمدتر نیز خواهد بود.

پرینتر سه بعدی و باستان شناسی